Je gaat het pas zien als je doorloopt

Vorige week vroeg ik me af waarvoor ik kies. Het was tijd voor een doorbraak. En dinsdagavond kwam die. Ik voelde de impuls: ‘ik ga vrijdag lopen!’.

<<Tijd voor beweging – wat heerlijk – eerlijk – straight up, mijn lijf is vrij. Ik zet een koers uit. Wat fijn>>

Het idee was er al eerder. Mark werd er mee wakker in januari. Een visioen: alle gemeenten van ons prachtige land wandelend bezoeken en veel pioniers in het zonnetje zetten, en ook onze eigen wensen voor een Rooted WEconomy. Een geaarde economie. Geankerd in de echte economie, lokaal/regionaal. Lokaal voedsel. Lokaal wonen (die term kende je nog niet he? 😉 ). Lokale handel. Lokaal wakker worden in onszelf.

<<Schaapsherder Daniel dacht aan me, en daarna zag hij me, hout zagend. En ik dacht aan een andere toevallige ontmoeting van vanmorgen, kort voor ik hem zag. En zo gaat het op zo’n dag. The Universe is with us>>

Dus ik ben gaan lopen. Was niet te stuiten. Tot mijn heupen wel heel stijf waren na bijna 30 km.
Extra slingers gemaakt.

<<Ai waar is de kortste route nu? Ik baal als ik denk te laat te komen. Maar die extra slingers laten me mijn eigen omgeving nog veel beter zien. Dat wat me omgeeft. Dat wat om me geeft>>

Als ik kies, als ik GA, dan beweegt de buitenwereld mee. Want ik heb ontzettend leuke reacties gehad. En al wat publiciteit. Eerder was ik daarmee bezig. Nu niet. Nu wilde ik gewoon lopen. Get going!

<<Dan gebeurt het. Het-gebeurt-gewoon. Er is geen magie; als in ‘onverklaarbaar’. Het is verklaarbaar. De om-geving beweegt mee met de dynamiek van verlangens>>

Foto Artisjok: De Parel Amerongen

Mooi bezoek aan de dorpsmoestuin van Amerongen: De Parel. Open: zonder enig hek. Voor en door dat unieke dorpje. Stralende bessenstruiken, allerlei groentes, en als pronkstuk een prachtige artisjokplant. Wat zeg ik; een artisjok-struik. Esther ontvangt iedereen, elke klant, persoonlijk. Kom daar nog ‘ns om. Losse verkoop en losse lijnen. In het midden een grote tafel voor mooie ontmoetingen.

Esther Gijsbertsen van de Parel Amerongen

De Parel draait lekker, kunnen nog wel wat meer afzet gebruiken. Dus ja, ze willen op de lijst van lokale kwekers en moestuinen van het initiatief FoodVolk, deel van duurzaamheidsplatform GoedVolk uit de Utrechtse Heuvelrug. Zullen nooit productietuin worden echter. Prima!

<<Ik eer de zusters Diakonessen die deze tuin startten en dagelijks bidden voor Amerongen. Dat wens ik ook wel voor het profane Doorn>>

Daarna Landgoed Zuylestein in Leersum. Heel ander verhaal. Chiquer, maar ook nog historisch-gewortelder, want bestaat al 400 jaar. Wat ligt de moestuin er prachtig bij. Leverde vroeger voedsel aan het Hof in Den Haag…

Zuylestein

Varken Herman was er ook. Opgegroeid als wees, was tijdelijk opgevangen door een jong stel in een huis (echt!), waar hij niet alles heel liet… moest (ook ’s nachts…) elke 1,5 uur eten hebben, ga er maar aan staan. Is nu weer back on track op het landgoed. Waar hij met z’n kornuiten de bosbodem onderhoudt. Wordt later geslacht voor heerlijk Zuylesteins varkensvlees en dan heeft hij een erg goed leven gehad.

<<Bos en bouw, akker en graan, ja graag; molenvriend; hazelaar-hakhout-kennis. De bosvarkens hier vind ik lief en wil ik daarom? Of desondanks? wel oppeuzelen. Zo vegan ben ik niet. Goed zeg zo’n land, wat goed, hier land ik goed>>

Maallust Amerongen, dichtbij Zuylestein; deze maalt het graan van dat landgoed

Erg goed landingsgesprek met eigenaresse Jemima. Was niet de eerste keer. Nu verder concreet gemaakt hoe we een voedselbos kunnen aanvliegen. Ja ook zij wil op de FoodVolk-lijst. Haar ambities gaan veel verder dan bijvoorbeeld van de Parel. Ook dit: prima!

Alles is goed, elke tuin heeft een eigen DNA en bestemming. Iets past je of niet.

<< Ik dub of ik een Ecstatic Radio Dub Show ga verzorgen. Het komt vandaag op m’n bordje, vanuit een grapje. Eduard ziet het wel zitten. En ik ben al zo druk. Ik hoef alleen maar een playlist te maken. Tom Poes, verzin een list>>

Al lopend kwam ik op het idee van een Oogstmarkt in september: alle moestuinen van onze gemeente presenteren zich dan. Gaan we doen!

<<Dorp voor dorp, paden op lanen in, social media en klassiek, focus in gesprekken en ook in het moment-zijn-met-dat-wat-er-is, untouchedbywater, want zo droog>>

Verder een nuttig telefoongesprek voor een traject met Campus Landgoed Zonheuvel waarin we bedrijven begeleiden op het vlak van opleiden en ontwikkelen. Wat zijn er toch een hoop mensen met prachtige dingen bezig. Je ziet het pas als je doorbelt.

<<Statement gemaakt, eetmoment gekraakt, benenwagen genomen. Wel langzaam zeg! Maar liep gesmeerd, dorpen vereerd>>

Slotbezoek: een privéterrein aan de andere kant in Leersum, tegen Doorn aan. Waar een dame een groentetuin wil mogelijk maken. We konden nu alleen even sneaken. Later ga ik terug voor een gesprek. Hier was het weer heel anders, beetje kaal, er is nog niet zoveel behalve fruitbomen. En dus kan er veel!

<<Lange lijven, wat strompelend mompelend naar het einde. Veel gezien, veel geoh-d. Lokaal lopen lokt, lonkt, loert. Ik doorbreek de schermtijd, de scherpstrijd>>

Marnix Lamers en Stefan Mulder

Prachtige wandeling al met al. Heel nieuwe stukken gezien, vooral van buurdorp Leersum. Je ziet het pas als je doorloopt, parafraseer ik Johan C.

Wat ‘toevallige’ ontmoetingen… veel flow ervaren.

<<Dus dat. Omdat ik gekozen heb. Vanuit dat wat klopt voor me. Dan gebeurt het. En dat ‘het’, dat is mijn opPrachtgever>>

Dus nu elke vrijdag 😊. Een volgende keer ga ik een ander verlangen realiseren: struinen door de landerijen en kijken waar een verdwaalde akker ligt. En dan gewoon aanbellen bij de boer en kijken wat er kan. Ik-wil-een-voedselbos.

<<Je ziet het pas als je doorloopt>>

5 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *